خداحافظ تا ...................

(از دوستاني كه خداحافظي نكردم بسيار عذر خواهي مي كنم ، تك تك شمارو دوست دارم ،

ميلاد وبلاگ سايه صورتي ، سميرا عزيز وبلاگ سايه بون ، بانو نيلوفر ، ندا شاعر عزيز ، پروانه حسين زاده عزيز ، باران هميشه بهاري وعزيزاني  ديگه انشا.. بعد از اسكان يافتنم دوباره بر مي گردم)

با شوق و ذوق راه افتادم ، يه پرايد منو سوار كرد ، پسر خوبي بود خواست پول نگيره من خودم قبول نكردم ؛ تا وسطاي  هنگام پياده رفتم پايين تا رسيدم به درب جلويي ، ستوان وظيفه ضد حال زد شنيدي كه دجه ها كم شد ! ( تو دلم گفتم كم شد كه شد مي خوام چيكار)

وارد مراپش شدم بچه ها اومدن ، آرش وميلاد ومحمد همه گفتين 10 روزچه خبر ديدي چه زود گذشت و بحثمون به تقسما كشيد ، خب من كه شرايط نداشتم و بوي افتادن تو شهر ديگه به مشام رسيده بود .

رسيديم دم ستاد دارن امريه ها ميدن ، بچه ها ستنوانسوم ميشما ! بيشتري ها ستوان 2 زده بودن ، من هم دو ستاره زدم اما خبري از اومدن امريه نشد تا ساعت 10

تا اينكه ساعت نزديكاي 11 جانب سهراب خان فرمانده عزيز تشريف آوردن با يه استمپ كه ما امريه گرفتيم و به سلامتي از مراپش خارج مي شويم.

نوبت اداراي ها بود كه واقعا بهترين تقسيمات تو اين رسته بود ، 80 درصد تهران افتادن ، آخه اميرحسين اين چه خوابي بود ديدي !!!! ييييييييي

كه براي خودت تعبير بشه:D

واي مهدي بگو كرمانشاهافتاده بود ، استرس داشت منو ميكشت تا نوبيت آمادي ها شد ومن هم اون آخرا بودم كه دوستان عزيزم «گر بار گران بودیم،رفتیم و گر نا مهربان بودیم،رفتیم» شيراز شهر عشق و ادب ، شهر حوشگذروني ها نصيبم شد ، اگه بگم ناراحتم دروغ گفتم چون بااين تقسيمات گند وبسيار بد شانسم خوب بود (شرايط و پارتي هم تو كار نبود)، بالاخره شيراز آجودني يكي ، دوتا آشنا هستن و شكرشم باقي هست كه تكاور و زرهي و... به من نخورد.

جهنم بابا ستوان سوم شديم كه شديم ! دوستان گلم فعلا باي باي فردا عصري حركت مي كنم تا بامداد دوشنبه شيراز باشم .